Deze clausule kom je bijvoorbeeld tegen bij een verhuurde woning, erfeniswoning, beleggingspand of woning die door een organisatie wordt verkocht.

De verkoper geeft met deze clausule aan dat hij minder kan vertellen over eigenschappen en gebreken die je vooral merkt als je ergens woont. Denk aan geluid, tocht, lekkage, vocht, installaties, buren of praktische gebreken.

Een niet-zelfbewoningsclausule kan invloed hebben op de risicoverdeling tussen koper en verkoper. Als koper krijg je vaak meer verantwoordelijkheid om zelf onderzoek te doen.

Let bij deze clausule extra op:

• de staat van onderhoud;
• informatie uit de vragenlijst;
• zichtbare gebreken;
• installaties;
• vocht of lekkage;
• bouwkundige keuring;
• eerdere verhuur of leegstand;
• documenten over onderhoud en verbouwingen.

Deze clausule betekent niet automatisch dat er iets mis is met de woning. Het betekent vooral dat de verkoper minder uit eigen ervaring kan vertellen.

Koop je een woning met een niet-zelfbewoningsclausule? Dan is het verstandig om de stukken goed te controleren en extra kritisch naar de staat van de woning te kijken.